Ysgrifenwyd y darn hwn gan Nerys  o Ysgol Bryngwran.

         
Y FFAIR.

‘Roedd goleuadau lliwgar y ffair yn disgleirio yn y tywyllwch.  ‘Roedd Emma yn cerdded o dy ei ffrind. Yr oedd ei mham a’i thad wedi dweud wrthi am beidio mynd i’r ffair ond ‘roedd Emma yn clywed pobl yn sgrechian ac yn cael hwyl. Felly, ‘roedd rhaid i Emma fynd i’r ffair.

Talodd un bunt i’r ddynes ac i ffwrdd a hi. Yn gyntaf, aeth ar y Dwmbwr Dambar a wedyn aeth ar y Chwrligwgan. ‘Roedd hi’n naw o’r gloch ac yn amser i fynd adref.

Yn sydyn, clywodd hi swn. Rwan, ‘roedd Emma ofn. Aeth at y lôn fawr. Clywodd y sn eto. Arhosodd Emma ar y palmant. Yn sydyn, dyma ddyn yn dod ati. Plismon y pentref oedd o.

"Be’ wyt ti yn da allan yr amser yma o’r nos, Emma?," gofynnodd y plismon.

"O, mae’n ddrwg gennyf ond ‘roeddwn eisiau mynd i’r ffair a’i goleuadau lliwgar." meddai Emma.

Dywedodd y plismon wrthi fod ei mham a’i thad yn poeni’n ofnadwy amdani am ei bod yn hwyr. Dechreuodd Emma grio a rhoddodd y plismon ei fraich o’i chwmpas a dechreuodd y ddau gerdded i dy Emma. Gwelodd Emma ei mham a’i thad yn disgwyl amdani yn y drws. Rhedodd atynt yn crio.

"Mae’n ddrwg iawn gennyf, Mam a Dad. Wna i byth aros yn hwyr eto." meddai Emma.

"‘Ryda ni yn gobeithio dy fod wedi dysgu dy wers, ‘rwan Emma." meddai ei thad.

"O, do wir, dad." meddai Emma.

Aeth y tri i’r ty a thwrw’r ffair yn dal i fynd yn y cefndir.

Nerys