| Deunyddiau Darllen Grwp | |
| STORIAU |
|
|
|
| "AWWW! Peidiwch!"
gwaeddodd Owain. Roedd edau hir wedi ei glymun sownd iw ddant, a phen arall yr
edau wedi ei glymu ir drws. Roedd dant Owain wedi bod yn rhydd yn ei geg ers
wythnosau, ac erbyn hyn roedd hin hwyr glas iddo ddod allan.
Roedd Owain wedi bod yn y drych am oriau ben bore yn ysgwyd ac ysgwyd y dant, ond ni ddoin rhydd. Aeth at ei fam. "Fedri di dynnur dant yma i mi Mam?" ac agorodd ei geg led y pen. Stwffiodd mam ei bysedd iw geg a dechrau troir dant. "AWWW!" gwaeddodd Owain. "Awww!" gwaeddodd Mam wrth i Owain ei brathu. "Dos i ofyn i Taid wir! Dwin brysur." "Safan llonydd Ows," meddai Taid, a chaur drws yn glep. Felly i ffwrdd ag o at Taid. Taid glymodd yr edau rhwng ei ddant ar drws. "Awww!" gwaeddodd Owain, ond roedd y dant yn ei geg o hyd. Doedd dim yn tycio. Aeth ir gegin at Nain gan fod arogl coginio hyfryd yn dod oddi yno. "Nain, mae nant in rhydd," meddai mewn llais cwynfanllyd. "Paid ti â phoeni," meddai Nain. "Gei di drior afal taffi yma i fi, cyn i mi fynd â nhw ir parti tân gwyllt nos fory." Roedd Owain wrth ei fodd, a chymrodd lond ceg or afal taffi. "O, mae on dda Nain," meddai. "Ooo, be di hwnna?" Syllodd ar yr afal yn hir. Yno, yng nghanol y taffi, roedd rhywbeth bychan gwyn yn sgleinio.
Rhoddodd ei fys yn ei geg. Ie wir, roedd twll mawr yn ei geg lle bur dant. HWRE! Byddai arian ganddo i brynur sbarclyrs wedir cyfan! Stori gan Nia Môn |
|